Tρία καθαρόαιμα DH στη Δίρφυ

Tι κάνεις ένα βροχερό πρωινό Σαββάτου, όταν έχει τα γενέθλιά σου και δεν έχεις ιδέα πώς να το γιορτάσεις;

Mα εννοείται, παίρνεις το ποδήλατό σου, μια καλή παρέα και ξεκινάς για την καλύτερη διαδρομή.

Στην περίπτωσή μας αποφασίσαμε να συγκρίνουμε και μερικά από τα πιο γνωστά Downhill ποδήλατα στις σχετικά άσχημες συνθήκες της ημέρας. Συνεννοηθήκαμε λοιπόν… Τάκης, Στήβ, Σίμος και η Μαρία και δώσαμε ραντεβού στο καταφύγιο στα 1000 περίπου μέτρα της γνωστής περιοχής, ο καθένας με το ποδήλατό του. Συνοδεία με τον καθένα μας ήταν και άλλοι riders. Ο Πεταλούδας με Hardtail Sector(!),ο Αντρέας Μαντόπουλος με all mountain Santa Cruz Blur και ο Αιμίλιος με Kona Stinky Supreme. Η διαδρομή της Δίρφυς είναι σίγουρα μία από τις ομορφότερες στην Ελλάδα και από τα πιο οργανωμένα μέρη, όπου θα μπορούσε κανείς να απολαύσει μια φθινοπωρινή βόλτα με την παρέα του. Η πίστα είναι πιο διάσημη στην ξερή και στεγνή της μορφή, καθώς κάθε Ιούλιο φιλοξενεί τη Συγκέντρωση Ορεινής Ποδηλασίας και δεκάδες άτομα από όλη την Ελλάδα έρχονται για να αγωνιστούν. Ο καιρός όταν ανεβήκαμε εμείς, θα έλεγες ότι μας έκανε τη χάρη, τη στιγμή που βγήκαμε από το καταφύγιο και σταμάτησε να βρέχει, ενώ παράλληλα κράτησε την ομίχλη χαρίζοντάς μας ένα όμορφο σκηνικό για φωτογραφίες. Η πίστα με το νερό και τα φύλλα, που είχαν πέσει, είχε γίνει αρκετά διαφορετική από αυτή που αντιμετωπίζουμε κάθε καλοκαίρι.

Το χώμα γλιστρούσε, τα χιλιάδες φύλλα γλιστρούσαν περισσότερο και τα βράχια ακόμα περισσότερο.Nice..Τα ποδήλατα της δοκιμής μας ήταν Santa Cruz V10, Foes, Kona Stab Deluxe και ένα Intense Socom. Τα δύο από αυτά δεν έχουν Έλληνες αντιπροσώπους, αλλά είναι γνωστά και υπολογίσιμα ποδήλατα στη race σκηνή του εξωτερικού.. Όταν όλοι ντυθήκαμε και ήμασταν έτοιμοι ξεμυτίσαμε από το καταφύγιο με το κρύο να διαπερνάει θώρακες γάντια και κράνη και ξεκινήσαμε για την κατηφόρα. Γρήγορα, γρήγορα το πρώτο ποδήλατο ήταν εκτός μάχης.  Ο Σίμος είχε μια συνάντηση με ένα έλατο σε αρκετά προσωπικό επίπεδο. Πετώντας πάνω από ένα μικρό rock garden προσγειώνεται, φρενάρει αλλά μπα… οι πέτρες είχαν άλλη γνώμη και μάλλον δεν ήθελαν να σταματήσει το Intense. Έτσι, με όλη τη φόρα και την αριστερή του μεριά ο Σίμος σκάει πάνω στο δέντρο. Κραckck..

Για μια στιγμή νομίζαμε ότι ήταν το χέρι  του, αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν το Easton 2 ημερών Carbon τιμόνι του. Προφανώς, η επαφή με το δέντρο ήταν σφοδρή και αν δεν είχε σπάσει το τιμόνι μάλλον θα είχε σπάσει το χέρι του αναβάτη. Κρίμα για το Intense και τον ιδιοκτήτη που τη γλίτωσε, αλλά δεν καβάλησε για την υπόλοιπη ημέρα. Κάτι ήξερε και έφερε την κοπέλα του μαζί!

Santa Cruz V10
Το λευκό V10 της Μαρίας «Lady M» Μιχελογιαννάκη οδηγήθηκε από  το  Στέφανο «Steven» Κουνή. Είναι εξοπλισμένο με ανταλλακτικά από τις καλύτερες εταιρείες στον κόσμο. Ανάρτηση 40 RC2 από τη Fox, ρόδες 6.10 Freeride από τη DT Swiss, σασμάν αλλαγή και κασσέτα από τη Sram σειράς ΧΟ, φρένα Avid Juicy7,τιμόνι-λαιμό Race Face και οδηγό Ε-13. Το μόνο μειονέκτημα για τον tester είναι ότι το ποδήλατο είναι Small. Δεν αλλάζει πολλά στη συμπεριφορά του όλου συνόλου, απλά υστερεί σε άνεση για τον αναβάτη. Το V10 είναι κατασκευασμένο στην Καλιφόρνια, δημιουργημένο στο χέρι με σκοπό και μόνο την τέλεια απόδοση για τον καλύτερο χρόνο στο Downhill. Δουλεύει με σύστημα ανάρτησης VPP Virtual Pivot Point. Το συγκεκριμένο σύστημα χρησιμοποιεί την κίνηση της ανάρτησης από το πετάλι και την μετατρέπει σε ταχύτητα, ώστε τίποτα να μην πηγαίνει χαμένο στα πολύτιμα δευτερόλεπτα του αγώνα. Πραγματικά και από προσωπική εμπειρία, αυτό το ποδήλατο χρειάζεται να το γνωρίζεις και να έχεις οδηγήσει διάφορα bikes, για να καταλάβεις τον τρόπο που σε κάνει να οδηγείς. Σε κρατάει μπροστά ετοιμοπόλεμο, στρίβει… με τη σκέψη και απλά δουλεύει εκπληκτικά! Κάνεις manual για πραγματικά όση ώρα θέλεις και φρενάρεις με απίστευτο έλεγχο. Δεν έχει τη σταθερότητα που θα περίμενε ένας αρχάριος, αλλά μπορεί να γίνει το απόλυτο εργαλείο οδήγησης με τον καιρό. Δεν είναι τυχαίο που το εργοστασιάκι στις ακτές του Ειρηνικού δεν έχει ποδήλατα να παραδώσει  όλο το χρόνο, καθώς μέχρι την άνοιξη έχουν όλα πουληθεί.

Kona Stab Deluxe
Το Kona είναι ένα Stab Deluxe 2007 μεγέθους Medium. Η σειρά Stab της εταιρείας είναι καθορισμένη για Downhill με το Deluxe να αποτελεί το μικρό αδερφάκι του Supreme, κορυφαίο Downhill race bike της Kona. Το συγκεκριμένο είναι ντυμένο από την Κοna με ανάρτηση Marzocchi 888RCV, ρόδες SUNRingle S-Type, σειρά Deore XT της Shimano cockpit FSA και οδηγό με πεταλιέρα RaceFace.Τα φρένα έχει αναλάβει η Hayes με τα πολύ καλά Nine. Για προσωπική χρήση αλλάχτηκαν τα πετάλια με ένα ζευγάρι Holzfeler της Truvativ-πετάλι με το απόλυτο pin-, η σέλα της WTB αντικαταστάθηκε με μια Fizick τιτάνιο, η οποία έχει μικρότερο όγκο και διευκολύνει τις μετακινήσεις εμπρός πίσω, ενώ τη θέση της κασέττας πήρε μία κούρσα. Φορέθηκαν επίσης, Maxxis 3C ελαστικά μπροστά και πίσω. Ο σκελετός είναι φτιαγμένος από Kona Clump αλουμίνιο, φοράει το σύστημα DOPE για το φρενάρισμα μια τεχνική της εταιρείας, που ανεξαρτητοποιεί το φρενάρισμα και τη λειτουργία της ανάρτησης. Έχει επίσης επιλογή θέσης για το πίσω αμορτισέρ, με την οποία αλλάζει η γεωμετρία του συνόλου. Το Kona δεν κρύβει το  Freeride χαρακτήρα του στο μονοπάτι με αρκετή σταθερότητα στην κύλιση, τα άλματα και τα drops, αλλά μειωμένη ευκινησία στο στρίψιμο, κάτι που οφείλεται στα σχετικά μακρυά chainstays του σκελετού. Παρ’ όλα  αυτά το ποδήλατο δουλεύει ικανοποιητικά σε κάθε ανωμαλία της διαδρομής  και οι δύο λιγότερες ίντσες από τα V10 και Foes δε δείχνουν να δυσκολεύουν την κατάσταση.

Foes Mono Dhs
Ο Τάκης έφερε το καμάρι του το γκρι Foes, το οποίο έχει εξοπλίσει με Marzocchi World Cup 888, η οποία έχει ελατήρια τιτανίου, ρόδες από τη Mavic, πεταλιέρα Saint της Shimano,  σασμάν και αλλαγή Sram Χ9 και πανίσχυρα φρένα από την Avid τα Code. Το σύνολο ολοκληρώνουν λευκό τιμόνι της Deity,οδηγός MRP και λάστιχα από τη Maxxis.Ο σκελετός είναι κατασκευασμένος από μέταλλα της Easton, φοράει custom ανάρτηση της Curnutt μαζί με την οποία δίνεται ελατήριο τιτάνιο. Η γωνία του σκελετού ρυθμίζεται από τις 66 στις 64 μοίρες αν θέλουμε να το ρίξουμε μπροστά για πιο γρήγορες διαδρομές, ενώ επίσης διαθέτει σύστημα αντίστοιχο με αυτό της Kona για το φρενάρισμα. Το Foes κατά τον Τάκη είναι το πιο φιλικό bike από τα τρία. Συγχωρεί λάθη του αναβάτη, είναι σταθερό, ευέλικτο και δουλεύει αν μη τι άλλο σωστά. Το μόνο του μειονέκτημα είναι η τιμή, που μπορεί να φτάσει τα 7 με 8 χιλιάδες ευρώ για ένα complete όμορφα χτισμένο Foes. Λογικό, αφού μιλάμε για τη Ferarri των downhill ποδηλάτων.

Η μέρα τελείωσε με μια κατεβασιά της πίστας μαζί με όλη την παρέα, χωρίς απρόοπτα-εκτός από τις κλασσικές συναντήσεις με τα δέντρα-αυτή τη φορά του Αιμίλιου. Να σημειώσουμε ότι ο Πεταλούδας με το Hardtail κατέβαινε με την περισσότερη άνεση από όλους, κάτι που οφείλεται στο ΒΜΧ παρελθόν του και τη smooth απαλή τεχνική που έχει φτιάξει. Με ένα Full Suspension μάλλον θα πέταγε πάνω από την πίστα. Φόρτωμα στο φορτηγάκι και έτοιμοι για επιστροφή καθώς το βράδυ έχουμε κεράκια να σβήσουμε…