Για προπόνηση στα βουνά του Taiwan KOM

Στην χώρα του ποδηλάτου, με ποδήλατο

Μπορεί να βρεθείς στην Ταΐβάν για ρόλερς αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορείς να απολαύσεις μία μία τις ανηφόρες του νησιού, με ποδήλατο!

 

Από τον Χρήστο Σαράντη, Προπονητή στον Πατραϊκό Όμιλο Τροχοπέδιλων, Υποψήφιο Διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο Πατρών

 

Θα ήθελα να ξεκινήσω αναφέροντας ότι η σχέση μου με την ποδηλασία είναι συνοδευτική ή ακόμη καλύτερα, την αντιμετωπίζω ως ένα προπονητικό εργαλείο για τον αγωνιστικό τροχοπεδιλισμό (roller speed skating), καθώς είμαι αθλητής και προπονητής των ακαδημιών του Πατραϊκού Ομίλου Τροχοπέδιλων.
Ουσιαστικά, ο βασικός σκοπός του ταξιδιού μου στην Ταϊβάν ήταν να περάσω μια σειρά σεμιναρίων και να αποκτήσω περαιτέρω εξειδίκευση γύρω από τα rollers, με την τοπική ομοσπονδιακή προπονήτρια.
Έτσι λοιπόν προέκυψε αυτό το ταξίδι, το οποίο συνδυάστηκε με ποδηλατικό προπονητικό πρόγραμμα με αθλητές κυρίως από την Ταϊβάν αλλά και άλλες χώρες της Ευρώπης.

 

 

Η χώρα του ποδηλάτου

Την Ταϊβάν την γνωρίζουμε οι περισσότεροι κυρίως από προϊόντα τεχνολογίας αλλά και ως τόπο παραγωγής των περισσότερων εταιρειών ποδηλάτων. Φυσικά, οι πιο μυημένοι στην αγωνιστική ποδηλασία, γνωρίζουν και τους διεθνείς ποδηλατικούς αγώνες «Taiwan KOM» που την κατατάσσουν έναν από τους κορυφαίους αγωνιστικούς και ταξιδιωτικούς προορισμούς ποδηλασίας δρόμου στον κόσμο.

Αν θα μπορούσε κάποιος να περιγράψει αυτό το υπέροχο νησί, από την πλευρά του ποδηλάτη, θα μιλούσε για το απαράμιλλο φυσικό κάλος, τους ποδηλατόδρομους και τη μορφολογία του εδάφους που αναζητά ένας ένας ποδηλάτης – δηλαδή τις καταπληκτικές ανηφόρες!

Όταν θέλουμε να περιγράψουμε το φυσικό κάλος της Ταϊβάν μιλάμε για τεράστια, καταπράσινα φαράγγια και πλαγιές όπου γεμάτες από ιαματικές πηγές και πλημμυρισμένες από αρώματα εξωτικών δέντρων και φυτών.

 

Παράλληλα, συνήθως στη μέση του πουθενά, συναντάς ταοϊστικά και βουδιστικά μοναστήρια όπου συμπληρώνουν ένα μαγευτικά, εξωτικό τοπίο.
Από την άλλη, θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος πως, μετά τα πρώτα 500 μέτρα ανάβασης, οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να αρχίσει να ψιχαλίζει και να ποδηλατείς σε δρόμους με μειωμένη ορατότητα, εξαιτίας της έντονης ομίχλης. Που όμως, τελικά, κάνει την εμπειρία ακόμα πιο μαγευτική!

 

Πάθος για ποδήλατο, πάθος για ανηφόρες!

Το πάθος το Ταιβανέζων για την ποδηλασία δεν φαίνεται αποκλειστικά μέσα από τις μεγάλες εταιρείες ποδηλάτων που έχουν εκεί την έδρα τους και εξάγουν σε όλο τον κόσμο – ας μην ξεχνάμε πως είναι η «πατρίδα» των κολοσσών Giant και Merida – αλλά από το γεγονός ότι κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ποδηλατική κουλτούρα, η οποία θεωρώ ότι προέκυψε μέσα από τη δημιουργία κατάλληλων ποδηλατικών υποδομών.
Με άλλα λόγια, μπορεί κάποιος να γυρίσει όλο το νησί ή να ταξιδέψει από πόλη σε πόλη, χρησιμοποιώντας ποδηλατόδρομους, έστω κι αν τους μοιράζεται και με άλλα δίκυκλα οχήματα.
Ειδικά, στα εθνικά πάρκα της χωράς έχουν κατασκευαστεί ποδηλατόδρομοι με άριστη άσφαλτο, μέσα σε αληθινές ζούγκλες, όπου καλείσαι να… σκαρφαλώσεις με το ποδήλατο σου σε κλίσεις που κυμαίνονται από 7% έως και 25 %.
Το μόνο επικίνδυνο είναι ότι θα πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός, καθώς η έντονη υγρασία κάνει την άσφαλτο γλιστερή!

 

Αν λοιπόν κάποιος σκέφτεται να ταξιδέψει σε αυτό το μαγευτικό νησί, καλύτερα θα είναι να επιλέξει να βρεθεί εκεί από Ιανουάριο έως και Μάιο, διότι έτσι θα αποφύγει τις έντονες βροχοπτώσεις.
Και αν αναζητά τον ιδανικό προορισμό για να μείνει, θα του πρότεινα να συνδυάσει τις πόλεις Taipei και Hualien έτσι ώστε να βρίσκεται κοντά στα δύο πιο όμορφα εθνικά πάρκα της χώρας.