Fidusa

Η έννοια του χειροποίητου ποδηλάτου

Το καράβι έφτασε στη Ρόδο στις 8:30 το πρωί. Βρισκόμουν ήδη 10 ώρες πάνω στο πλοίο όταν η φωνή στο μεγάφωνο ανακοίνωσε ότι φτάσαμε στο νησί.

ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟ: Άγις Κολύβας

Αυτός είναι ο άνθρωπος που ήρθα να συναντήσω στη Ρόδο, τώρα που το ενδιαφέρον του έχει στραφεί στο μινιμαλισμό, την απλότητα και τη λειτουργικότητα των χρομολένιων σκελετών.

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟ

Η έξοδος από το λιμάνι σε οδηγεί σε έναν παραθαλάσσιο δρόμο, στα αριστερά σου βρίσκεται το τοίχος του Ενετικού κάστρου και αφού περάσεις μέσα από μια εντυπωσιακή αψίδα βρίσκεσαι ξαφνικά μέσα στη ροή της καθημερινότητας μιας πανέμορφης πόλης.
Το κατάστημα της Fidusa βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το αρχαίο στάδιο, στο τέλος ενός πανέμορφου δρόμου με παλιά αρχοντικά σπάνιας αρχιτεκτονικής και πανοραμική θέα στη θάλασσα. Εκεί οι συνεργάτες του με πληροφόρησαν ότι ο «μάστορας» θα επέστρεφε το απόγευμα και ότι θα μπορούσαμε να συναντηθούμε στο εργαστήρι του, λίγο πιο έξω από την πόλη. Βγήκα λοιπόν έξω στην πόλη για ένα ride. Ανοιχτοί όμορφοι δρόμοι με κήπους και λίγη κίνηση. Το να αγνοήσεις ένα κόκκινο στη Ρόδο είναι τόσο εύκολο που μετά από λίγο κατέληξα να κάνω κύκλους σαν να ήταν ολόκληρη η πόλη ένα τεράστιο βέλοντρομ. Ο αέρας πεντακάθαρος, όμορφες κατηφόρες δίπλα στη θάλασσα, ήταν τόσο πολύ αναζωογονητικό που αναρωτιόμουν γιατί ο κόσμος οδηγούσε αυτοκίνητα ΚΑΙ εδώ, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία….

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

Το απόγευμα, συνοδευόμενος από τη Νεμρά Μπάστιαλη, διευθύντρια πωλήσεων της Fidusa, φτάσαμε στο εργαστήριο. Άνοιξα την πόρτα και μπήκα στο πιο καθαρό «σιδεράδικο» που έχω επισκεφθεί ποτέ. Τρία μεγάλα πανό κρέμονταν από το ταβάνι – ένα της Campagnolo, ένα της Cinelli και ένα της Columbus – μαρτυρώντας από την πρώτη στιγμή το επίπεδο του εργαστηρίου όπου βρισκόμουν. Στο βάθος, ο μάστορας, με ολόσωμη φόρμα και μάσκα στο πρόσωπο, «έγλειφε» ένα Columbus SL χρωμολένιο πλαίσιο. Βλέποντάς μας να μπαίνουμε, άφησε τη μάσκα κάτω και ήρθε προς το μέρος μας. Και εκεί, ενώ στεκόμουν με το στόμα ανοιχτό κοιτάζοντας τριγύρω και οι περισσότεροι από τους πρωταθλητές της χώρας με παρατηρούσαν μέσα από τα κάδρα στους τοίχους, έκανα ένα ντροπαλό βήμα μπροστά και έσφιξα το χέρι που βρισκόταν μπροστά μου.
«Καλωσήρθες στη Ρόδο, Άγι» μου είπε. Και κάπως έτσι γνωρίστηκα με τον Γιώργο Βογιατζή. Στις 3 ημέρες που πέρασα στο εργαστήρι μιλήσαμε για πολλά πράγματα. Για τις μόδες που έρχονται και φεύγουν, για τους πρωταθλητές και τις ιδιαιτερότητές τους, για την απόφασή του να παραμείνει στη Ρόδο και κυρίως να παραμείνει ένας κατασκευαστής χειροποίητων πλαισίων στις εποχές που ακόμα και μεγάλες, ξακουστές ιταλικές εταιρίες μετανάστευαν στα εργοστάσια της Ταϊβάν (αν όχι της Κίνας). Βέβαια, αυτή η επιμονή του να παραμείνει grassroots στο μέρος όπου γεννήθηκε και στέφθηκε πρωταθλητής, τον έχει καταξιώσει στα μάτια της Campagnolo, η οποία επισκέπτεται τις εγκαταστάσεις της Fidusa συχνά.
Περισσότερο όμως μιλήσαμε για μια νέα σειρά σκελετών που ετοιμάζει, οι οποίοι θα βγουν σύντομα στην κυκλοφορία. Έναν από αυτούς μάλιστα δούλευε εκείνες τις ημέρες.
Πρόκειται για χρωμολένιους σκελετούς με σωλήνες Columbus, οι οποίοι είναι σχεδιασμένοι για χρήση στην πόλη, καθημερινή μετακίνηση και ride στην εξοχή. Η σειρά αυτή θα
αντιπροσωπεύει μια πιο μινιμαλιστική αισθητική, μακριά από το φετιχισμό του βάρους και
θα απευθύνεται στις απαιτήσεις του καιρού για καλαίσθητα, απλά και λειτουργικά ποδήλατα. Η νέα σειρά θα είναι διαθέσιμη από τέλος Οκτωβρίου.

Η «ΑΛΛΗ» ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ

Το ενδιαφέρον της εταιρίας για ένα μη αθλητικογενές κοινό εκδηλώνεται με 2 τρόπους: την κατασκευή εξ ολοκλήρου custom σκελετών και την παραγωγή fixed gear και ημι-τυποποιημένων μοντέλων σε πλαίσια κούρσας. Αυτά περιλαμβάνουν τα μοντέλα DELICATESSEN (αστικό κουρσά- κι Columbus) και το μοντέλο ARCHITECT (fixedgear
commuter Columbus). Σε αυτά τα πλαίσια βρίσκει κάποιος τους κορυφαίους σωλήνες της
Columbus, μούφες microfunzione (πορσελάνινο καλούπι), κόλληση TIG, επιλογή χρωμάτων και εύρος τιμών (ενδεικτικά το Delicatessen ξεκινάει από τα 615 ευρώ πλαίσιο/πιρούνι σε Colombus Aele).
Μία δεύτερη κατηγορία αφορά την κατασκευή εξ’ ολοκλήρου custom σκελετών. Επιλογή μπορεί να γίνει μεταξύ σωλήνων, χρωμάτων, λεπτομερειών (μούφες ή κόλληση) αλλά και – το σημαντικότερο – fillet brazing, δυνατότητα που στην Ελλάδα υπάρχει μόνο
στο εργαστήριο αυτό. Όποιος έχει δει fillet brazing κόλληση καταλαβαίνει για τι μιλάω. Είναι το αντίστοιχο του monocoque στη χρωμόλη. Μετατρέπει ουσιαστικά το πλαίσιο σε ένα συμπαγές αντικείμενο, που ανταποκρίνεται απόλυτα στους χειρισμούς του αναβάτη. Αισθητικά είναι η απόλυτη αρμονία μεταξύ δύο σωλήνων. Σε αυτήν την κατηγορία υπάρχει δυνατότητα μέτρησης καθώς και «καλλωπισμού» με σχέδια βαφής ή αερογράφου.
Αυτή άλλωστε είναι μία από τις πολλές ιδιαιτερότητες του εργαστηρίου της Fidusa, σε σχέση με άλλα Ευρωπαϊκά. Εδώ, πέρα από τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό κόλλησης και κατασκευής, υπάρχει ένα πλήρες εργαστήριο εξειδικευμένης βαφής. Σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία κάτι τέτοιο σπάνια απαντάται, εδώ όμως υπάρχει αμμοβολή,
φούρνος και βαφή, που καλύπτει το κενό της αγοράς από την απουσία εξειδικευμένου βαφείου ποδηλάτων. Στο εργαστήριο της Fidusa όμως γίνονται ανακατασκευές ακόμα και σε μη-Fidusa πλαίσια, όπως αφαίρεση σκουριάς, επισκευή χτυπημάτων και ολόκληρο make-over. Ούτως ή άλλως η χρομόλη ζει για πάντα.

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΝ CUSTOM ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΣΚΕΛΕΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΚΟ;

Καθ’ όλη τη διάρκεια των συζητήσεών μας ήταν κάτι που στριφογύριζε στο μυαλό μου. Καθώς έφευγα προς το λιμάνι πάνω στο Torelli η απάντηση σχηματίστηκε μόνη της στο μυαλό μου. Η ραχοκοκαλιά της ποδηλασίας στην Ευρώπη είναι εργαστήρια σαν και αυτό που μόλις είχα επισκεφθεί. Μικροί, τοπικοί κατασκευαστές, οι περισσότεροι από αυτούς παλαιοί αθλητές και πρωταθλητές ακολουθούν τη φυσική εξέλιξη από τη δράση στην παράδοση. Από μαθητές γίνονται δάσκαλοι και κάπως έτσι σχηματίζεται η ποδηλατική κουλτούρα κάθε τόπου. Αλίμονό μας αν όλοι οι τοπικοί κατασκευαστές στην Ιταλία, τη Γαλλία ή την Iαπωνία είχαν κλείσει όταν η αγορά στρέφονταν στην Ταϊβάν στα 90s ή στην Κίνα όπως κάνουν πολλοί τώρα. Η καινοτομία βρίσκεται στο μικρό κατασκευαστή που εκτός πιέσεων μαζικής παραγωγής κολλάει σκελετούς με πάθος, προσοχή και αγάπη. Και ίσως με αυτόν τον τρόπο, χέρι με χέρι το πνεύμα και η ηθική του αθλητή περνάει από τη μία γενεά στην επόμενη. Όπως μου είπε καθώς με χαιρετούσε, χτυπώντας απαλά με τη γροθιά του το σημείο της καρδιάς προχωράμε «ταπεινά, με επιμονή καιαγάπη».