Δισκόφρενα στις κούρσες;

Να βάλω ή όχι;

Ένα, από τα μεγαλύτερα ερωτήματα αυτήν την εποχή στο χώρο της ποδηλασίας δρόμου, είναι κατά πόσο η χρήση των δισκόφρενων είναι ασφαλής και ποια είναι τα πλεονεκτήματά τους συγκριτικά με τα παραδοσιακά calipers.

Από τότε που η UCI ανακοίνωσε την εισαγωγή δοκιμαστικής περιόδου για τα δισκόφρενα στο Pro Tour για το 2016, με πλήρη ενσωμάτωση το 2017, υπήρξε μια διάσπαση απόψεων και μια υγιής συζήτηση επί του θέματος. Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου έχουν τοποθετεί αρνητικά. Ο «superstar» Fabian Cancellara, της Trek-Segafredo, έχει πει ότι δε θα τα χρησιμοποιήσει κατά το τελευταίο έτος της καριέρας του, ενώ ο κορυφαίος «Grand Tourer» Vincenzo Nibali της Astana και ο «χρονομερίστας» Alex Dowsett της Movistar έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους σε θέματα ασφάλειας.
Είναι γεγονός, πως σε αγωνιστικές συνθήκες, σε περίπτωση πτώσης, τα δισκόφρενα μπορούν να τραυματίσουν τους αθλητές ή μπορούν να προκαλέσουν την πτώση, σε ένα απότομο φρενάρισμα σε κάποια τεχνική κατάβαση, αν δεν τα οδηγούν όλοι οι αθλητές εξαιτίας της πιο δυνατής τους απόδοσης.
Επίσης, με τη χρήση δισκόφρενων είναι πιο δύσκολη η αλλαγή τροχού σε ενδεχόμενο σκασμένο ελαστικό και μπορεί να στοιχίσει πολύτιμα δευτερόλεπτα στον αθλητή.
Βέβαια, αυτά ισχύουν για αγωνιστική χρήση. Για όλους τους φυσιολογικούς ποδηλάτες, που χρησιμοποιούν το ποδήλατό τους για προπόνηση και αναψυχή, η χρήση των δισκόφρενων μόνο πλεονεκτήματα μπορεί να τους προσφέρει. Το φρενάρισμα γίνεται πιο δυνατό και αποδοτικό και σε χώρες που η βροχή αποτελεί ρουτίνα, η διαφορά στην απόδοση με τα συμβατικά calipers είναι τεράστια (ιδίως με χρήση carbon τροχών).