Με την επιτυχία του σκιάζει την τελευταία εμφάνιση του Wiggins
Μια κορυφαία εμφάνιση από τον Γερμανό αναβάτη. Ο Wiggins εγκαταλείπει την ποδηλασία δρόμου.
Από τον Γρηγόρη Σιμιτζή
Κι αν ο Wiggins δεν τα κατάφερε σε αυτόν τον τελευταίο του αγώνα στην ποδηλασία δρόμου, ήταν κάτι που πέτυχε μετά από μια υπερπροσπάθεια ο ασταμάτητος John Degenkolb, ενώ γίνεται ο δεύτερος άνθρωπος που κερδίζει Milan-San Remo και Paris-Roubaix, την ίδια χρονιά μετά το 1986 και τον Sean Kelly!
Ίσως ένας από τους καλύτερους αγώνες του Paris-Roubaix των τελευταίων ετών πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 12 Απριλίου! Παρότι ο καιρός ήταν καλός και από την εκκίνηση στο Compiegne και η μέρα ήταν ηλιόλουστη, πλάγιοι άνεμοι ταλαιπωρούσαν το πελοτόν με αποτέλεσμα να δημιουργούνται echelon από την αρχή.
Ο Wiggins ήθελε αυτή τη νίκη όσο τίποτε άλλο και άλλωστε το είχε πει πως αν κέρδιζε το Paris-Roubaix, η χαρά του θα ήταν μεγαλύτερη και από τη νίκη του στο Γύρο Γαλλίας το 2012, δίνοντας στον αγώνα, το σεβασμό και την αίγλη που του αρμόζει. Άλλωσε αυτό φάνηκε και μέσα από τον αγώνα του και τη στιγμή που επιτέθηκε στα τελευταία 35 χιλιόμετρα, από τα 253 του αγώνα. Όμως ο αναβάτης της Giant-Alpecin, John Degenkolb είχε το κάτι παραπάνω και έγινε ο πρώτος Γερμανός νικητής του Paris-Roubaix από το 1896 και την πρώτη τέλεση του αγώνα.
Με μόλις 8 χιλιόμετρα να απομένουν κατάφερε να κλείσει τη διαφορά με τους Βέλγους, Greg van Avermaet (BMC) και Υves Lammpaert (Etixx-QuickStep), να πιάσει και τους 4 ξεκολλημένους μπροστά και, μέσα από ένα γκρουπ 7 κορυφαίων αθλητών που μπήκαν μαζί στο ποδηλατοδρόμιο του Roubaix, απέδειξε πως είναι ο δυνατότερος παίρνοντας τη νίκη στο σπριντ, μετά από 5 ώρες, 49 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα σκληρού αγώνα.
O Greg Van Avermaet έχασε τη δεύτερη θέση από τον Ζdenek Stybar (Etixx-QuickStep), ενώ ο Lars Boom (Astana) και ο Μartin Elmiger (IAM Cycling), συμπλήρωσαν την 5άδα.
Μετά και τις απονομές είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με το νικητή του αγώνα John Degenklob, που έδειχνε πανευτυχής, χωρίς να χάνει λεπτό το χαμόγελό του:
«Νίκησα έναν αγώνα που ονειρευόμουν πάντα να νικήσω! Είναι απίστευτο! Έχω δουλέψει πολύ σκληρά γι’ αυτή τη στιγμή. Προετοιμαζόμουν εδώ και 5 χρόνια γι’ αυτή την ημέρα. Χρωστώ τη νίκη σε όλη την ομάδα, σε όλους: στους σονιέρ, στον οδηγό του λεωφορείου, στους συναθλητές μου, που έπρεπε να ελέγχουν τον αγώνα από την αρχή, καθώς ξέραμε πως θα είναι δύσκολη η ημέρα, όπως και ήταν, αφού πήγαμε σε μαζικό τερματισμό, κάτι που δε φοβήθηκα και αυτό ήταν το ‘‘κλειδί’’. Και φυσικά ένα μεγάλο ευχαριστώ στον προπονητή μου.»
Αγωνιστικά το Paris-Roubaix είχε τρομερό ενδιαφέρον και συνεχόμενη δράση!
Από την αρχή και εκμεταλλευόμενοι τους ανέμους, 9 αναβάτες κατάφεραν να αποσπαστούν και να πάρουν μεγάλη διαφορά από την πρώτη ώρα, που άγγιξε τα 9 λεπτά, βάζοντας το πελοτόν να δουλέψει από νωρίς, με τις ομάδες της Etixx-QuickStep, Giant-Alpecin και Sky, να μπαίνουν μπροστά.
Με 85 χιλιόμετρα να απομένουν, πανικός επικράτησε στο γκρουπ, όταν κατέβηκαν οι μπάρες σε διάβαση τρένου για να περάσει το TGV, με προορισμό το Παρίσι! Μερικοί αναβάτες πέρασαν όσο οι μπάρες κατέβαιναν, ενώ κάποιους τους βρήκαν στην πλάτη, ενώ άλλοι διέσχισαν τη διάβαση την τελευταία στιγμή, με κατεβασμένες τις μπάρες, αγνοώντας τις υποδείξεις του κομισάριου του αγώνα, που επέλεξε να μη δώσει τελικά ποινές στους αθλητές που πέρασαν την ώρα που οι μπάρες κατέβαιναν.
Λίγο μετά, ο Wiggins έμεινε χωρίς την πολύτιμη βοήθεια του Thomas, μιας και ο νικητής του Ε3 Ηarelbeke, έπεσε, χτυπώντας δεξιά και δεν κατάφερε να επιστρέψει στο γκρουπ και να τερματίσει τον αγώνα.
Με 70 χιλιόμετρα να απομένουν η Etixx άνοιξε το ρυθμό, ενώ σιγά σιγά το γκρουπ των ξεκολλημένων άρχισε να κατακερματίζεται στο Arenberg. Στην Orchies, το 11ο πριν το τέλος πλακόστρωτο κομμάτι, Wiggins, Kristoff, Vandenberg, πήραν μικρή διαφορά, με τον Vandenbergh να κάνει τη δική του επίθεση στα τελευταία 45 χιλιόμετρα, ενώ την ίδια στιγμή ο Johan Vansummeren (Ag2r-La Mondiale) είχε μια άσχημη πτώση που του έσβησε κάθε ελπίδα για διάκριση.
Ο Vandenberg (Etixx-QuickStep), μετά από 5 χιλιόμετρα έπιασε τους εναπομείναντες του πρώτου ξεκολλήματος, Blythe και Matzka, με τον Wiggins να προσπαθεί να έρθει κι αυτός μπροστά.
Με 32 χιλιόμετρα να απομένουν, έπαιξε το τελευταίο του χαρτί ο Sir, πραγματοποιώντας μία επίθεση στο Templeuve-Moulin de Vertain, με τον εθνικό πρωταθλητή Βελγίου Jens Debusschere (Lotto Soudal) να ακολουθεί.
Στο Carrefour de l’Abre τα πράγματα άλλαξαν, με τα φαβορί να βρίσκονται όλα μπροστά, με τους Van Avermaet και Lampaert όμως να έχουν πάρει μια επικίνδυνη διαφορά, κυνηγώντας τον προποερευόμενο Roelandts. Από πίσω και αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο, άρχισε να κυνηγά ο Degenkolb μαζί με τον συναθλητή του Bert De Backer, που έμεινε λίγο αργότερα, όταν ο Γερμανός αποφάσισε να ανοίξει κι άλλο το ρυθμό του, πιάνοντας τους προπορευόμενους, που δεν χάρηκαν και πολύ με την παρουσία του στα τελευταία 6 χιλιόμετρα, με τη διαφορά από το γκρουπ στα 25 δευτερόλεπτα.
Από το γκρουπ που ακολουθούσε, πρώτος ο Stybar, και μετά οι Keukeleire, Elmiger και Boom, δραστηριοποιήθηκαν, ‘‘μαζεύοντας’’ έτσι τους άλλους τρεις προπορευόμενους. Παρά την προσπάθεια του Wiggins, και της Sky με το Rowe, που πραγματοποίησε εξαιρετικό αγώνα, ήταν αδύνατο να κλείσουν τη διαφορά που δημιουργούσε το γκρουπ των 7 αθλητών.
Στο Velodrome του Roubaix με μεγάλη ταχύτητα, μπήκαν και οι 7 πρώτοι μαζί, με το Lampaert να ανοίγει νωρίς το σπριντ για τον Stybar, παρ’ όλα αυτά, ο Degenkolb, παρά την υπερπροσπάθεια που είχε κάνει πιο πριν για να βρεθεί μπροστά και χωρίς καμιά βοήθεια στο τέλος, είχε ακόμη αρκετή δύναμη για να βγει πολύ μπροστά στο σπριντ, περνώντας πρώτος τη γραμμή του τερματισμού με δύο ποδήλατα διαφορά.
Ο Lampaert τερμάτισε στην έβδομη θέση πίσω από τον Keukeleire, με τον απίστευτα πολύ καλό Rowe να τερματίζει 8ος, έπειτα από 28 δευτερόλεπτα, μπροστά απο τους Debusshere, και Kristoff. Ο Wiggins παρά την 18η θέση, έφυγε με το κεφάλι ψηλά, με τον Sagan να τερματίζει 23ος, καθώς στάθηκε αρκετά άτυχος, και στα τελευταία 5 κρίσιμα χιλιόμετρα χρειάστηκε να αλλάξει ποδήλατο, λόγω μηχανικής βλάβης.