Home | MBIKE BLOGS | Φραγκοκάστελο – Σφακιά – Ίμβρος – Βρύσες Αποκορώνου –  Βάμος – Καλύβες – Σούδα – Χανιά
Χανιά. Φάρος. Τσιγγάνα ποδηλάτισσα

Φραγκοκάστελο – Σφακιά – Ίμβρος – Βρύσες Αποκορώνου –  Βάμος – Καλύβες – Σούδα – Χανιά

Έχει αξία πιο πολύ το τελευταίο δάκρυ
που σταματά και κρουσταλά στων αμαθιών την άκρη
(Κρητική μαντινάδα)

Η 8η μέρα, κατά τον σχεδιασμό της διαδρομής μας, επρόκειτο να είναι η 9η μέρα.

Κι αυτό, γιατί το Φραγκοκάστελλο δεν ήταν μέσα στα πλάνα μας… Η νύχτα της 7ης μέρας έπρεπε κανονικά να μας βρει στην Παλαιόχωρα, όπου θα είχαμε φτάσει με καραβάκι (θαλασσοπνίχτη) που απ’ τα Σφακιά θα μας έφερνε στην Παλαιόχωρα μέσω Αγίας Ρούμελης. Ο αέρας, όμως, που σηκώθηκε ξαφνικά δεν επέτρεψε στη βάρκα να αποπλεύσει (ευτυχώς, γιατί δεν έχω τσεκάρει ως τώρα την συμπεριφορά της Φιδούσας σε κλυδωνισμούς με μυρωδιά ιωδίου). Αυτή η αλλαγή μας “ανάγκασε” να πάρουμε τον δύσκολο δρόμο για Χανιά, γεγονός που μας αποζημίωσε ηθικά με το παραπάνω.

6/4/17 | Φραγκοκάστελο – Σφακιά – Ίμβρος – Βρύσες Αποκορώνου –  Βάμος – Καλύβες – Σούδα – Χανιά | 82 χλμ / 1.420μ

Αναχωρήσαμε σαν άρχοντες απ’ το Φραγκοκάστελλο, πλήρεις ωρών ξεκούρασης και πρωινού γεύματος, με τα τηγανιτά αυγουλάκια μας και το φρέσκο ζεστό ψωμάκι που μόλις είχε αφιχθεί. Ομολογώ πως λιγουλάκι είχα ζαλίσει τα αγόρια με τις συνήθεις ανησυχίες μου, αν θα βγάλω την ανηφόρα των πρώτων 25 χιλιομέτρων, ως την κορφή του οροπεδίου του Ασκύφου. Ο Γρηγόρης Β’ – που δεν ξεκίνησε από την Αθήνα μαζί μας, αλλά προσαρτήθηκε στην παρέα μας στο Ηράκλειο – ήταν ο μόνος που μπορούσα να στραφώ όταν περίμενα μια ειλικρινή απάντηση σχετικά με τη διαδρομή.

Τον εμπιστευόμουν, γιατί μένει μόνιμα στην Κρήτη, είχε κάνει σχετικά πρόσφατα κάποιες απ’ τις διαδρομές, και επιπλέον είναι γυμναστής, που σημαίνει, πως έχει συνηθίσει στα γκρινιάσματα και στις ανησυχίες των αγύμναστων σαν εμένα. Αισθανόμουν το έλεός του για την αγωνία μου και αρκετές φορές με στήριξε, χωρίς να το ξέρει, με τον δυνατό ρυθμό του και την αισιοδοξία που έχει ένα γυμνασμένο παιδί. Τον ευχαριστώ από καρδιάς κι εύχομαι να ξαναποδηλατήσουμε μαζί.

Ανάβαση από Σφακιά για Χανιά

 

Η ανηφόρα ξεκίνησε απ’ την αρχή. Τα πρώτα 10 χλμ, ως την διασταύρωση των Σφακίων, δεν ήταν κι εύκολα πρωί πρωί, και τα πήγαμε συντηρητικά για να προθερμάνουμε τις δυνάμεις μας για τις συνεχόμενες πιο δυνατές φουρκέτες που είχα δει ως τότε στην ποδηλατική ζωή μου, αλλά και τις πιο γεμάτες σε απεραντοσύνη, σε αύρα, σε εναλλαγές θερμοκρασίας, σε φυσικό τοπίο, σε ιστορία, σε συγκίνηση και συναισθήματα.

 

Πλάι μας ανεβοκατέβαιναν νταλίκες, αγροτικά και κάθε είδους επιβατικά αυτοκίνητα, μαρσάρωντας στις στροφές, ενώ η Φιδούσα μου ελισσόταν αθόρυβα από το ένα επίπεδο στο άλλο, και μου επέτρεπε την απόλαυση να καταγράφω κάθε μέτρο του δρόμου, έτσι που νιώθω πως ακόμη και τώρα αν με ρίξει κανείς σε μια απ’ τις στροφές εκείνες, θα μπορώ να υπολογίσω με μιας πόσες προηγήθηκαν και πόσες έπονται.

 

Μέσα στο φαινομενικά ξερό και άνυδρο τοπίο, ξεπετάγονταν ισχυρές ζωντανές πρασινάδες και δέντρα ακόμη, συμπονετικά προς τον στεγνωμένο ταξιδιώτη. Όταν φτάσαμε στα 700 μέτρα υψόμετρο, η ψύχρα είχε γίνει έντονη, και έχοντας πια φτάσει στο χωριό της Ίμβρου, πλάι στο ομώνυμο φαράγγι, ενός από τα ομορφότερα της Κρήτης, αποφασίσαμε να ανεφοδιάσουμε το σώμα με παραδοσιακό ρόφημα, δίκταμο, και σφακιανή πίττα! Η θέα προς το φαράγγι, άγρια κι ελκυστική, μου έδωσε την αίσθηση πως το οροπέδιο του Ασκύφου είναι απ’ τα πιο επιμελημένα και καλοδιατηρημένα του νησιού.

Στην κάθοδο προς τις καταπράσινες Βρύσες, φόρεσα ό,τι είχα και δεν είχα, για να αντιμετωπίσω τη “δροσιά” καθώς ο ήλιος είχε κρυφτεί κι ο αέρας δεν αστειευόταν. Στάνες και προβατοκατσικάκια σε κάπως μακρινό φόντο, όχι ανάμεσα στα πετάλια μας, όπως στο Ρέθυμνο, και η ατμόσφαιρα να ζεσταίνει αισθητά, όπως και τα χέρια μου, που είχαν ανάψει στα φρένα, μετά από πάνω από 15 χλμ συνεχούς κατάβασης. Ο πλακόστρωτος δρόμος ανάμεσα από πλατάνια και ρυάκια, στο κέντρο των Βρυσών, θα ‘ταν ειδυλλιακά απολαυστικός αν δεν ήταν και τόσο έντονα λακουβιασμένος… έλεος, τουρισμό έχετε, φιάξτε και κανένα δρόμο!

Στην παλιά αγορά των Χανίων

 

 

Κι ύστερα, η έντονη προσμονή για την πατρίδα των προγόνων μου, που ήταν τόσο κοντά, αλλά που αποφασίσαμε να την απομακρύνουμε βασανιστικά, με κρατάει στην τελευταία δυνατή ανηφόρα, πριν τον Βάμο, που την ανεβήκαμε παρέα με έναν ποδηλάτη ώριμης ηλικίας, μάλλον τουρίστα, με βουνήσιο ποδήλατο, χαράς το κουράγιο του, κάτω απ’ τον βραστό πλέον ήλιο της μέρας!

Ο Βάμος με συνεπήρε, με την θηριώδη φύση γύρω τριγύρω, τα παλιά αρχοντικά του περασμένου αιώνα που έχουν αναστηλωθεί και αναπαλαιωθεί διατηρώντας τα στοιχεία λαϊκής και νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, τα γιασεμιά και τις μποκαμβίλιες και τα πολύχρωμα λουλούδια που ξεπροβάλλουν από τα μπαλκόνια και τις αυλές των σπιτιών. Μετά από κει πορευτήκαμε πια σε μονό στίχο, σχεδόν ως τον τερματισμό του ταξιδιού, αφού ο δρόμος ήταν ως τη Σούδα, αυτό που στην καθημερινή γλώσσα αποκαλούμε “εθνικός”. Όλων των ειδών τα μηχανοκίνητα και σε πληθώρα, μας προσπερνούσαν αδιάφορα, χωρίς την παραμικρή ελάττωση ταχύτητας, και ομολογώ πως η ένταση μου ‘δωσε πείσμα στο πετάλι για να φτάσουμε μια ώρα αρχύτερα.

Χανιά, παλιό λιμάνι

 

 

Την πιο όμορφη ώρα βρεθήκαμε στην παλιά αγορά των Χανίων, στο ιστορικό κτίριο σε σχήμα σταυρού που απ’ τις αρχές του 20ου αιώνα συγκεντρώνει την εμπορική κίνηση της πόλης. Παραδοσιακά προϊόντα και εδέσματα ελκύουν ντόπιους και επισκέπτες, όπως κι εμάς, ενώ, έξω απ’ το κτίριο ο πιο ανοιξιάτικος καιρός όλων των ημερών του ταξιδιού, μας καλούσε προς το παλιό λιμάνι για τον αποχαιρετισμό. Δεν μπορούσα πια να κρατήσω την συγκίνησή μου…

Για ποιο απ’ όλα, δεν μπορούσα να ξεχωρίσω. Για την ολοκλήρωση ενός δυνατού ταξιδιού που μας αποκαλυπτόταν την ίδια στιγμή που εξελισσόταν, για την άρρηκτη συντροχικότητα που αναπτύχθηκε μεταξύ μας, για την ανυπομονησία για το τι θα ακολουθήσει μετά απ’ αυτό; Ή μήπως για το νησί που ρέει μέσα μου, φέρνοντας στην επιφάνεια μνήμες που καν δεν έχω ζήσει εγώ η ίδια…

Δείτε επίσης

Ήρθε η ώρα να πάρω κι εγώ Porsche!

Γρήγορες και ουσιαστικές οι αλλαγές στην αγορά των e-Bikes Η γερμανική εταιρεία κατασκευής κορυφαίων σπορ ...

Γλυκύς εαρινός γύρος Αργολίδας και Σπετσών

Ο γύρος των Σπετσών με ποδήλατο είναι μια εμπειρία που κάθε ποδηλάτης πρέπει να ζήσει.

Brevet 200 km «Μπιτσάκης Νικόλαος» – Χανιά

Το Σάββατο 22 Απριλίου, διοργανώνεται για πρώτη φορά στην Κρήτη, το Brevet 200 km "Μπιτσάκης Νικόλαος", από την ποδηλατική ομάδα "Koursaroi Chania", στη μνήμη του αθλητή ποδηλασίας Νικόλαου Μπιτσάκη, από τα Χανιά.

mbike.gr

Pin It on Pinterest