Home | ΝΕΑ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ | Hans «No Way» Rey

Hans «No Way» Rey

Η «business» πλευρά του θρύλου του ΜΤΒ

Ο Hans «No Way» Rey είναι χωρίς αμφιβολία ένας από τους πιο σημαντικούς αναβάτες mtb στην ιστορία του αθλήματος.

Γεννημένος το 1966 στην Ελβετία και μεγαλωμένος στη Γερμανία, ήταν πρωτοπόρος στην ποδηλασία trial και, μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ένας από τους επιτυχημένους και διάσημους freerider. Μιλήσαμε μαζί του για την ανάπτυξη της ορεινής ποδηλασίας, την επαγγελματική του σταδιοδρομία, το Flow Country και το δεύτερο σπίτι του, το Livigno.

Hans, μόλις γύρισες από το ταξίδι σου στο Livigno, και τώρα βρίσκεσαι στο δρόμο της επιστροφής προς τη Laguna Beach στις ΗΠΑ, την κύρια κατοικία σου, για μια φιλανθρωπική εκδήλωση σχετικά με το ίδρυμα «Wheels 4 Life». Ήταν μια γεμάτη χρονιά για σένα;
Hans Rey: Ναι, μπορώ να πω ότι δεν βαριέμαι συχνά. Τα καλοκαίρια περνάω πολύ καιρό στο Livigno, το οποίο θα μπορούσες να πεις ότι είναι το δεύτερο σπίτι μου. Εδώ και χρόνια προσπαθούμε να αναπτύξουμε τις ποδηλατικές υποδομές. Έχουμε φτιάξει νέα μονοπάτια, ο αριθμός των οποίων συνεχίζει να αυξάνεται, έχουμε διοργανώσει συναρπαστικές εκδηλώσεις και γενικότερα, έχουμε βελτιώσει τις συνθήκες για τον ποδηλατικό τουρισμό. Δεν έχει σημασία αν έρχεσαι με φίλους ή με οικογένεια, ή αν είσαι αρχάριος ή προχωρημένος. Όλοι οι ποδηλάτες –endurance, gravity ή road- θα έχουν μια απολαυστική ποδηλατική εμπειρία στο Livigno. Αλλά ναι, έχεις δίκιο· βρίσκομαι συνεχώς σε περιοδεία.

Σου αρέσει να πηγαίνεις με το ποδήλατο παντού, σε όλα τα τερέν και να οδηγείς οπουδήποτε φτάνει το μάτι σου. Ποιο είδος ποδηλάτου είναι το πιο διασκεδαστικό για σένα;
H.R.: Λατρεύω την ποικιλία. Ίσως πηγαίνω πιο συχνά σε μονοπάτια all-mountain, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει κάποιες φορές uphill. Αλλά και πάλι, καβαλάω το trial ποδήλατό μου τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Αλλά απολαμβάνω το ίδιο τόσο το freeride, όσο και το downhill. Μερικές φορές μπορεί να με δεις και πάνω σε ποδήλατο road!

Και ποια μέρη ταιριάζουν περισσότερο στο δικό σου στιλ οδήγησης;
H.R.: Αυτές τις μέρες βλέπουμε τις συνθήκες στο άθλημά μας να γίνονται όλο και καλύτερες, τουλάχιστον μιλώντας για τα μονοπάτια και τις διαδρομές. Η τάση πηγαίνει σαφώς προς την ποικιλομορφία και την κατασκευή «θεματικών» μονοπατιών, που έχουν κάποιο σκοπό. Για άλλη μια φορά, το Livigno αποτελεί ένα καλό παράδειγμα της ανάπτυξης στοΝ συγκεκριμένο τομέα. Έχουν γίνει πολλά, και αυτός είναι και ο λόγος για τη δημοτικότητα που έχει η περιοχή στην ποδηλατική σκηνή. Αλλά υπάρχουν ακόμη πολλά να γίνουν μέσα στα επόμενα χρόνια. Είναι μια καλή εποχή να είσαι ποδηλάτης στις μέρες μας!

Τώρα που δεν αγωνίζεσαι πια, πώς βγάζεις τα προς το ζην από το mtb;
H.R.: Λοιπόν, όταν αγωνιζόμουν έπαιρνα μέρος σε πολλούς αγώνες. Αλλά μπορώ να πω ότι ακόμη κι αν δε φέρνεις αγωνιστικά αποτελέσματα, μπορείς να είσαι πολύ χρήσιμος στους χορηγούς. Δυστυχώς – αλλά και προς όφελος δικό μου – αρκετοί αθλητές εξακολουθούν να μην το κατανοούν αυτό. Ενδεικτικό για αυτό είναι η προβολή που έχει ένας αθλητής στα ΜΜΕ. Στη δική μου περίπτωση, έχει πολλαπλασιαστεί μετά το τέλος της αγωνιστικής μου καριέρας. Σήμερα λαμβάνω την ίδια προβολή με τους κορυφαίους αθλητές στο freeride. Και δε μιλάω μόνο για το διαδίκτυο, αλλά και για τα περιοδικά και την τηλεόραση. Λέγοντας αυτό, δεν είναι μόνο η παρουσία στα ΜΜΕ: πάντα έπαιρνα τη δουλειά μου πολύ σοβαρά, σα να ήταν επιχείρηση. Προσπαθώ να βρίσκω νέους τρόπους να συνεργάζομαι με τους χορηγούς μου και να τους βοηθάω, είτε είναι η γνώμη μου για κάτι, η παροχή μιας συμβουλής, τα τεστ, οι εμφανίσεις, το cross marketing ή απλά το όνομά μου και η εικόνα μου. Αν όλοι με τους οποίους εργάζομαι είναι ευχαριστημένοι, στο τέλος θα είμαι κι εγώ καλά.

Τι συμβουλή θα έδινες στα νέα ανερχόμενα ταλέντα; Να ανέβουν εμπορικά και να βρουν όσους περισσότερους χορηγούς γίνεται ή να επικεντρωθούν στα καλά αποτελέσματα από τους αγώνες;
H.R.: Το ένα φέρνει το άλλο. Δεν μπορείς να συμβουλέψεις κάποιον να κάνει εμπόριο και να βρει χορηγούς. Φυσιολογικά, αυτά έρχονται μέσω των αθλητικών επιτυχιών. Αλλά και τα αποτελέσματα από μόνα τους δεν είναι αρκετά, μιας και είναι προσωρινά· μετά από κάθε αγώνα αλλάζουν. Μπορώ μονάχα να συμβουλεύσω τα νεαρά ταλέντα να το βλέπουν σοβαρά και να είναι επαγγελματίες. Δεν είναι μόνο να μπορείς να κάνεις καλό ποδήλατο.

Μαζί με τον Diddie Schneider είστε οι άνθρωποι πίσω από το “Flow Country”. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία και πώς εξελίχτηκε;
H.R.: Το «flow» είναι η μαγική λέξη στην ποδηλατική σκηνή για τα τελευταία 10 χρόνια. Αλλά υπάρχει πολύς χώρος για την ερμηνεία: Για κάποιον, το flow μπορεί να είναι καθαρή διασκέδαση και για κάποιον άλλον, ένας απόλυτος εφιάλτης. Το «Flow Country» είναι ένα συγκεκριμένο είδος διαδρομής, με λίγα λόγια, καθόλου απότομο, επικίνδυνο ή ακραίο. Αυτό επιτρέπει σε κάθε τύπο ποδηλάτη να μπορεί να το τρέχει. Οι αρχάριοι μαθαίνουν να ρολάρουν και οι προχωρημένοι να σηκώνονται ή να κάνουν και άλματα. Βασικά είναι ένα μονοπάτι που τους κάνει όλους χαρούμενους. Στο παρελθόν, τα περισσότερα μονοπάτια προορίζονταν για τους έμπειρους αναβάτες, αλλά τώρα γίνονται όλο και πιο προσιτά στους ερασιτέχνες ή τους φιλόδοξους αναβάτες. Ένα άλλο λάθος ήταν οι στρατηγικές των φτωχών επενδύσεων, οι οποίες, προς έκπληξη όλων, δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες. Στο Livigno απλά καθορίσαμε τους στόχους και καταλάβαμε τι χρειαζόταν, κάτι το οποίο είχε ως αποτέλεσμα το πρώτο δοκιμαστικό μονοπάτι «Flow Country». Κάποιο ποδηλατικοί προορισμοί ακόμη δε δείχνουν να καταλαβαίνουν ότι ο κύριος λόγος για να ξοδέψει ένας ποδηλάτης τα κερδισμένα με δυσκολία χρήματά του στο πάρκο τους, είναι να βρει ποιοτικά μονοπάτια. Και για να έχεις ποιότητα, ένας εκσκαφέας κι ένα τοπικό ποδηλατάδικο δεν αρκούν.

Και τι ακριβώς είναι το flow country; Ο όρος «flow» δεν είναι κάτι που πρέπει να προσδιορίσει ο καθένας για τον εαυτό του;
H.R.: Ναι, ακριβώς, είναι ζήτημα ορισμού, γι’ αυτό και το ονομάσαμε «Flow Country» και όχι σκέτο «flow» – υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να κυλήσεις, να ρολάρεις. Παράγοντες όπως το επίπεδο δυσκολίας της διαδρομής, το μήκος, η ποιότητα, η μέγιστη κλίση κατάβασης και η συνοχή καθορίζουν ένα μονοπάτι «Flow Country».

Έχεις δει την ορεινή ποδηλασία να αλλάζει μες στα χρόνια. Τι νομίζεις ότι έχει αλλάξει περισσότερο και πώς βλέπεις το μέλλον του αθλήματος;
H.R.: Πιστεύω ότι στο εγγύς μέλλον όλα θα έχουν να κάνουν με την κατασκευή μονοπατιών που εκφράζουν κάποιο στόχο. Αυτό δε σημαίνει ότι όλα τα μονοπάτια θα πρέπει να γίνονται έτσι, αλλά είμαι κάπως σίγουρος ότι θα γίνει μόδα και θα αποτελεί έναν βασικό παράγοντα για τη βιομηχανία του ποδηλάτου και τον τουρισμό. Μέχρι σήμερα, οι ποδηλάτες mtb γίνονταν δεκτοί μόνο στα υπάρχοντα μονοπάτια, που δεν είναι και τόσο άσχημο, αλλά όλο και περισσότεροι πλέον συνειδητοποιούν ότι θα μπορούσε να γίνει ακόμη καλύτερο. Τώρα οι τροχοί κυλάνε και οι επενδύσεις έχουν αρχίσει να πιάνουν τόπο.

 | mbike.gr
Τι πιστεύεις για τη σταδιακή εξειδίκευση των διαφόρων κλάδων mtb; Το gravity εναντίον της αντοχής και νέες τάσεις όπως το enduro ή τα fat bikes.
H.R.: Αυτό είναι απόλυτα σωστό! Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο καθορισμού του αθλήματός μας και αντίστοιχα, τον δικό του τρόπο εκτέλεσης. Δεν υπάρχει λόγος να σταματήσει αυτή η εξειδίκευση. Από την άλλη, το μονοπάτι «Flow Country» ενώνει αυτούς τους κλάδους, έτσι ώστε οι αναβάτες να μπορούν να δοκιμάσουν λίγο απ’ όλα.

Ποια είναι η γνώμη σου για την αυξανόμενη τάση των ηλεκτρικών ποδηλάτων; Πιστεύεις ότι είναι ένα καλό εργαλείο για τις τουριστικές περιοχές και τα ποδηλατικά θέρετρα για να προσελκύσουν επισκέπτες-ποδηλάτες;
H.R.: Η ηλεκτροκίνητη ποδηλασία έχει κάθε δικαίωμα να υπάρχει. Βλέπω να υπάρχουν πολλές δυνατότητες σε κάποιες τουριστικές περιφέρειες, αλλά επίσης και στην καθημερινή μετακίνηση. Κατά τη γνώμη μου, αυτά τα ποδήλατα θα πρέπει να μένουν στην άσφαλτο και τους δασικούς δρόμους, τουλάχιστον έως ότου η βιομηχανία και οι περιφέρειες να μπορούν να βρουν μια λύση για να μπορούν τα ηλεκτρικά ποδήλατα να κινούνται ομαλά στα μονοπάτια. Διαφορετικά, μπορώ να φανταστώ κάποια θέματα που πιθανόν να προκύψουν με τους χρήστες του mtb. Γενικά όμως δεν είμαι κατά των ηλεκτρικών ποδηλάτων.

Μίλησέ μας λίγο σχετικά με το ίδρυμα “Wheels 4 Life”. Πάνω σε τι εργάζεστε αυτό τον καιρό;
H.R.: Το «Wheels 4 Life» είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ίδρυσα μαζί με τη γυναίκα μου σε ένα καθαρά εθελοντικό επίπεδο. Δίνουμε ποδήλατα σε ανθρώπους των αναπτυσσόμενων χωρών, όπου υπάρχει μεγάλη ανάγκη για ένα αποτελεσματικό μέσο μεταφοράς. Τα ποδήλατα έχουν μια εντελώς διαφορετική σημασία σε αυτές τις «φτωχές» χώρες· δε χρησιμεύουν ως εργαλείο αθλητισμού ή διασκέδασης και παιχνιδιού. Από το 2005 έχουμε δωρίσει περίπου 7.000 ποδήλατα σε 26 διαφορετικές χώρες (www.wheels4life.org).

Είσαι μέρος της ποδηλατικής σκηνής mtb για τρεις δεκαετίες τώρα. Ο κόσμος σε γνωρίζει από τα βίντεο, το Mountain Bike Hall of Fame, ως πρόσωπο του Livigno, και φυσικά, από τα αμέτρητα εξώφυλλα και άρθρα περιοδικών. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς την ορεινή ποδηλασία; Πώς θα ήταν;
H.R.: Αυτή τη στιγμή μου είναι δύσκολο να το φανταστώ. Ποτέ δε σκέφτηκα ότι θα ήμουν πάνω στο ποδήλατο ως επαγγελματίας για 50 χρόνια. Τόσο το άθλημά μας, όσο και η ποδηλατική βιομηχανία έχουν αναπτυχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Επίσης για τους παλιούς, όπως είμαι εγώ, υπάρχουν ακόμη πολλές ευκαιρίες για να βοηθήσουν. Όπως ανέφερα και πριν, δεν έχουν να κάνουν όλα με τα αποτελέσματα των αγώνων.

Ποια είναι τα επόμενά σου project;
H.R.: Απολαμβάνω τα project περιπέτειας που κάνω. Μου αρέσει να εξερευνώ νέες περιοχές και να ανακαλύπτω ενδιαφέροντα μονοπάτια και τοποθεσίες. Αυτή η αίσθηση της πρώτης ανάβασης που ανακαλύπτεις ιστορικά και μυστηριώδη μέρη είναι πάντα εκπληκτική. Αυτή την περίοδο κάνω κάποια έρευνα για την Ισλανδία, τη Ρωσία, τη λίμνη Superior και ακόμη και μια νέα διαδρομή Transalp κοντά στο Livigno – ας δούμε πότε αυτές οι ιδέες τελικά θα υλοποιηθούν.

Το Livigno εργάζεται διαρκώς για τις υποδομές του. Αυτή τη στιγμή, ένα νέο «Flow Country» μονοπάτι κατασκευάζεται στην περιοχή Carosello 3000 το οποίο θα λειτουργήσει το επόμενο καλοκαίρι. Επιπλέον, το Livigno σχεδιάζει την κατασκευή ακόμη ενός θεματικού μονοπατιού. Η IMBA (International Mountain Bike Association) κατατάσσει τα μονοπάτια του Livigno ανάμεσα στα καλύτερα διεθνώς και το προτείνει ως ενδεδειγμένο ποδηλατικό προορισμό ορεινής ποδηλασίας.

Περισσότερες πληροφορίες για το Livigno μπορείτε να βρείτε στα: www.livigno.eu και https://www.facebook.com/LivignoFeelTheAlps

Δείτε επίσης

Γιάννης Χριστούλης

MBIKE Strava Club: Γιάννης Χριστούλης

Ο ποδηλάτης της εβδομάδας του Strava MBike club Ο «Ποδηλάτης της εβδομάδας» είναι και φωτογράφος. ...

Geoffrey Pyatt: Ποδηλάτης και Πρέσβης

Ο Geoffrey Pyatt, Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μας μιλάει για ποδήλατο!   Ο Geoffrey ...

Παναγιώτης Θεοχάρης

Παναγιώτης Θεοχάρης: Ο μηχανικός της SEG Racing Academy

Ο Έλληνας μηχανικός της SEG Racing Academy! Αποκλειστική συνέντευξη του Παναγιώτη Θεοχάρη, του έμπειρου μηχανικού ...

Αφήστε μια απάντηση

Pin It on Pinterest