fbpx
Home | MBIKE BLOGS | Κρήτη, το ποδηλατονήσι της Μεσογείου!

Κρήτη, το ποδηλατονήσι της Μεσογείου!

Ποδηλάτες σχεδόν παντού, σε θάλασσες, βουνοκορφές, σε βράχια απόκρημνα αλλά και σε καταπράσινα φαράγγια.

Ένα οδικό και κυρίως παρα-οδικό δίκτυο να οργώνει το νησί, με κλίσεις μονοψήφιες σε έλλειψη… Ποδηλατικές υποδομές σχεδόν ανύπαρκτες. Οι οδηγοί των αγροτικών στην πλειοψηφία τους να δείχνουν σεβασμό στους ποδηλάτες, σε αντίθεση με τους οδηγούς των τουριστικών, που προτιμούν σαφώς τον πελάτη τους, που χρησιμοποιεί τα ποδάρια του ΜΟΝΟ για να ανέβει τα σκαλιά του λεωφορείου.

Ποδηλάτες που ανεβαίνουν με το ποδήλατο στον Ομαλό, το παρκάρουν και κατεβαίνουν το φαράγγι της Σαμαριάς, κολυμπάνε στα κρυστάλλινα νότια νερά του νησιού, ξανανεβαίνουν φαγωμένοι και ξεδιψασμένοι (με ό,τι βρούνε… σύκα, φραγκόσυκα, σταφύλι ρωμέικο ή σταφίδα, νερό, ρακί, κρασί, μπύρα), ξαναβουτάνε τα ποδήλατα και πίσω Χανιά! Κι όλα αυτά σε 12 ώρες. 2000 υψομετρικά με το ποδήλατο, 1000 και βάλε με τα πόδια σε 35 χλμ κάτω/πάνω τη Σαμαριά και με τον ήλιο κατακέφαλα… κι οι πιο πολλοί, δεν ξέρουν τι είναι τα brevets… Πώς να τους κοιτάξω στα μάτια, πόσο μάλλον στα πόδια;

Τέτοιο παλληκάρι είναι ο Μιχάλης Πετακάκης. 10 φορές Σπαρτακιάδα, βόλτες από τη μια άκρη του νησιού ως την άλλη (300 + χλμ), ανεβοκατεβαίνει τον Ομαλό 3 φορές τη βδομάδα – και για χάρη μου τέσσερις, την περασμένη βδομάδα – με λίγο νερό και χωρίς μπάρες. Αν είναι ανοιχτό το μαγαζί στον Ομαλό θα φάει μια μερίδα τσιγαριαστό, μια σαλάτα και μια μπύρα και θα πάρει των ομαθιών του για πίσω. Όχι για το σπίτι, μα για ρακέτες και κολύμπι με τις ώρες. Ο Μιχάλης μπήκε στα 72 στις 18 Σεπτέμβρη και θάρθει στην Αθήνα για να συμμετέχει για 11η φορά στη Σπαρτακιάδα. Στα 55 ξεκίνησε ποδήλατο και στα 57 του έκανε την 1η του Σπαρτακιάδα. «Έλα κι εσύ!», μου λέει, «τόχεις, σε βλέπω εγώ πώς στροφάρεις, εσύ στην ηλικία μου θάσαι καλύτερη από μένα». Τα κατέγραψα αυτά του τα λόγια στης ψυχής μου το notebook. Ακόμη κι αν δεν είναι έτσι, πόσο διψώ να τα πιστέψω…

Δεύτερο καλοκαίρι στη σειρά που η Κρήτη σμιλεύει το ποδηλατικό μου προφίλ, μετά από τον γύρο του νησιού που επιχειρήσαμε με επιτυχία 4 ποδηλάτες από την ομάδα των ΑΓΙΩΝ, περίπου 780 χλμ με 12.000 υψομετρικά την άνοιξη του 2017, σε μια βδομάδα. Το καλοκαίρι του ’17 ήρθα στα Χανιά να ολοκληρώσω ό,τι είχαμε αφήσει εκτός, γιατί δεν βγαίνανε οι μέρες με τις δουλειές μας. Παρέα με τους ντόπιους συντρόχους, τον Μάνο, τον Μανώλη, τον Σταμάτη, τον Γιώργο, τον Ηλία, και την Εύα από την Σλοβακία που ήρθε κι έγινε Χανιώτισσα πιο πολύ από μένα που ´χω μάνα από το νησί. Δεν θυμάμαι πόσα κύπελλα από διεθνείς αγώνες ποδηλασίας κουβαλάει, αλλά δεν βάζει Strava γιατί στο δρόμο σταματάει κάθε δω και κει για να μιλήσει με τα αδέσποτα. Τι QOM να κάνει; Μόνο στην ανθρωπιά!

Ανοίξαν… τα πετάλια μου, λοιπόν, κι ο λογισμός μου. Και νιώθω πια στην Κρήτη σα να κάνω ποδήλατο μες το σπίτι μου, και ξεθάρρεψα και βγήκα μοναχιά στους δρόμους, πολυσύχναστους, αλλά κυρίως αγροτικούς, με κυνηγήσανε σκυλιά, κατέβηκα απ´το ποδήλατο σε τρομακτικές κατηφόρες, χιλιοκαλημέρισα και καλησπέρισα θαμώνες σε καφενεία και γιαγιάδες αιωνόβιες που κάθονται πάνω στο δρόμο να κόψουν κίνηση – μέχρι χαλλόου έχουν μάθει να λένε – κι έκανα και 11.000 υψομετρικά σε 10 μέρες, δεν το λες και διακοπές…

Και χαίρομαι να ακούω ιστορίες συντρόχων που κόβουν δρόμο, λέει, από τα Μεσκλά για Λάκκους, 3 χιλιομετράκια είναι μόνο, σου λέει, με 350 υψομετρικά μονάχα. Αλλά, αλοίμονο αν πρέπει να ξεκουμπώσουν, δεν έχει! Κουμπωμένοι θα μείνουν ώσπου να ξεκορφίσουν, live or die! Και χαίρομαι να βλέπω όμορφα ποδηλατοστέκια να ανοίγουν, όπως του Αντώνη στην Κάντανο, κι όμορφα ποδηλατάδικα γεμάτα από πραμάτεια γιατί εδώ ο κόσμος όλο και κάτι αγοράζει… και είναι στα μαγαζιά πιο φτηνά απ´ το ίντερνετ. Δεν είναι πρωτεύουσα που περνάει κρίση εδώ… Και να μην έχεις και πολλά, κι «αδέσποτος» να ρθεις, κάτι θα φας, φρέσκα αυγουλάκια απ´ το κοτέτσι μπόλικα, και κολοκυθοκορφάδες απ´ το περβόλι του γείτονα, και χοχλιούς θα μαζέψεις απ´ τις κουφάλες των δέντρων και θα τους κάνεις γιαχνί, κι ένα ψαράκι θα τσιμπήσεις πάνω απ´ το κύμα…

Και πετάλι; Πετάλι να χορτάσουν τα πόδια σου! Και θέα; Άφταστοι ορίζοντες θαλασσινοί. Και βουνά; Σαν αυτές τις καμπύλες που ζωγραφίζαμε παιδιά, που διαταυρώνονταν ατέλειωτα μεταξύ τους, και κάπου πίσω από πολλούς λόφους και κορφές που αχνοφαίνονταν στο βάθος, ένας ήλιος μισός που έδυε ή ανέτελε, δεν ξέρω…

Δείτε επίσης

Βασίλης Αναστόπουλος: Ο έλληνας του World Tour

Ο Βασίλης Αναστόπουλος θα έχει το 2019 αθλητές του σε 4 World Tour ομάδες το 2019 φτάνοντας τους 10 από το 2015 που ανέλαβε ως προπονητής στην Ολλανδική SEG Racing Academy.

Ποδηλατικός Τουρισμός

«Ένας προορισμός δεν είναι ποτέ ένα μέρος, αλλά ένας νέος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα.» ...

«Κιθαιρώνεια Ανάβαση»

Ημέρα Κυριακή (29/4/2018) και ώρα περίπου 15:15 Κείμενο: Μανώλης Παρταράκης Ο ποδηλάτης με τα τσακισμένα ...

Pin It on Pinterest