Home | MBIKE BLOGS | Η λεγόμενη ζούγκλα

Η λεγόμενη ζούγκλα

Στην κυριολεξία όμως

Κείμενο: Σοφία Καρφή, Άννα Δοξαστάκη

Με χαρά κι ενδιαφέρον λάβαμε νέες φωτογραφίες από τους ποδηλάτες του Spin the wheel πριν δύο μέρες, μετά την επίσκεψή τους στο Εθνικό πάρκο άγριας ζωής.

Εκεί μπόρεσαν να δουν ελέφαντες, ιπποπόταμους, αντιλόπες και άλλα ζώα και να θαυμάσουν το μεγαλείο της φύσης σ’ ένα τοπίο διαφορετικό από αυτά στα οποία είμαστε συνηθισμένοι.

Είναι η λεγόμενη ζούγκλα. Ένα μεγάλο τροπικό δάσος, το οποίο φιλοξενεί πολλά διαφορετικά είδη ζώων και θεωρείται μέρος μη φυσιολογικό ή φιλικό για τον άνθρωπο να ζει εκεί. Μακριά από τον λεγόμενο πολιτισμό, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα ζουν ακόμη λίγες φυλές απομονωμένες στα βάθη των πυκνών δασών.

Όμως παρακολουθώντας ταξιδιώτες να μιλούν για την Αφρική και να λένε πως οι άνθρωποι εκεί δεν πεινάνε κυριολεκτικά όπως νομίζουμε στερεοτυπικά, πως οι άνθρωποι εκεί χαμογελούν και τα παιδιά είναι ευτυχισμένα με ένα απλό λάστιχο που κάνουν ρόδα, παιχνίδι και τρέχουν ξοπίσω του ανέμελα, ακόμα κι αν δεν έχουν το τελευταίο playstation, ούτε μοδάτα ρούχα, ακόμη και αν δεν έχουν καν μολύβια και τετράδια στο σχολείο για να παρακολουθήσουν το δάσκαλο.

Άκουσα επίσης να λένε πως είναι δυνατό να ζει κανείς ευτυχισμένος εκεί στα βάθη αυτής της ηπείρου, χωρίς να έχει απαρνηθεί τη λογική και την πρόοδο, έχοντας όμως ενσωματωθεί και ζώντας σε αρμονία με τη φύση. Άκουσα να λενε πως η πραγματική ζούγκλα είναι εκεί έξω στις μικρές ή μεγαλύτερες πόλεις που ζούμε και μ’ έναν τρόπο συμφώνησα μαζί του στα βουβά. Γιατί η μάχη για την επιβίωση μας κατατρώει καθημερινά τη ζωή, γιατί τ’ άγρια ζώα κυκλοφορούν ανάμεσά μας, μεταμφιεσμένα μάλιστα με κομψότητα και μας ξεγελούν ποικιλοτρόπως.

Ευτυχώς υπάρχει ακόμα μέσα μας ένα προσωπικό καταφύγιο ήμερης ζωής, το οποίο μπορούμε να διατηρήσουμε και το οποίο δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς, αν εμείς δεν το επιτρέψουμε.

Συνεχίζουμε τ’ όμορφο ταξίδι στην Αφρική λοιπόν ποδηλατώντας και σας κρατάμε ενήμερους για τα χαμόγελα που συναντάμε στο διάβα, οφειλόμενα όλα σε σας που μας βοηθήσατε να κάνουμε αυτή τη δράση πραγματικότητα και να παρέχουμε τη δυνατότητα εκπαίδευσης σε 6.500 παιδιά στο Μαλάουι της Αφρικής!

Ο αρχικός μας στόχος ήταν τα 4.500 παιδιά, με αυτό στο μυαλό πακετάραμε βαλίτσες και ποδήλατα. Και τώρα σε μια άλλη Ήπειρο, αυτή των άγριων ζώων και της άγριας ζωής συνειδητοποιούμε ότι ο στόχος μπορεί να μεγαλώσει και να φτάσει σε 2.000 ακόμα παιδιά, κάνοντάς μας πιο χαρούμενους. Όταν ακούς για Αφρική σκέφτεσαι αγριάδα, αφιλόξενες εκτάσεις, απειλή από ανθρώπους και ζώα. Κι όμως η ομάδα του σπιν συνάντησε μόνο φωτεινά, παιδικά χαμόγελα που ξεχειλίζουν καλοσύνη και ευγνωμοσύνη. Και σε κάνει να αναρωτιέσαι που βρίσκεται η αγριάδα πραγματικά.

Δείτε επίσης

Ο Μαραθώνιος ενός ποδηλάτη

Όλη μου η ζωή, αυτή η φωτογραφία Κείμενο, φωτό: Παναγιώτης Μπουρίκας Είναι μόνο μια φωτογραφία, ...

Tabula Rasa 

«Άγραφος πίνακας» Κείμενο: Μανώλης  Παρταράκης Με αφορμή τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από τη δημιουργία της ...

ENdurance Fans In Action

Και το ΕNFIA καλά κρατεί… Κείμενο: Έφη Τριανταφυλλίδου Φωτο: Γρηγόρης Αγγελόπουλος Η πρώτη Κυριακή του ...

Pin It on Pinterest